februari 2026


Geschiedenis in de praktijk: een bezoek aan Hiroshima
Geschiedenis in de praktijk: een bezoek aan Hiroshima

Geschiedenis in de praktijk: een bezoek aan Hiroshima

Vanmorgen om 6:45 uur ging de wekker want we moesten de Shinkansen van Osaka naar Hiroshima halen. De Nozomi Super Express #107 heeft een topsnelheid van 300km/uur en legt de ruim 330km af in slechts 90 minuten. Wat een ervaring!

Voorbereiding en unit study
Dit is onze eerste reis naar Japan en Hiroshima stond hoog op ons lijstje. Ter voorbereiding deden we met onze 12-jarige zoon een unit study over Japan. We leerden over taal, cultuur, religie, geografie en natuurlijk de atoombom. Vooral het verhaal van Sadako Sasaki en de duizend kraanvogels maakte indruk.

Sadako was twee jaar oud toen de atoombom viel op 6 augustus 1945. Tien jaar later kreeg ze leukemie door de straling. In het ziekenhuis begon ze, naar aanleiding van een Japanse legende,papieren kraanvogels te vouwen in de hoop op genezing. Ze overleed op twaalfjarige leeftijd, maar haar verhaal werd een symbool van vrede. In 1958 werd in Hiroshima het Children’s Peace Monument opgericht, met Sadako die een gouden kraanvogel boven haar hoofd houdt.

Leren over de oorlog
Omdat het onderwerp zo beladen is vinden we het belangrijk om onze zoon goed voor te bereiden. We keken daarom de dag voor ons bezoek nog een aantal filmpjes en bespraken de gevolgen van de bom. Zijn vraag “Waarom mengde Japan zich eigenlijk in de Tweede Wereldoorlog?” leidde tot een impromptu geschiedenisles over Japanse expansiedrift, Pearl Harbor en de bezetting van Nederlands-Indië.

De rondleiding
We willen graag dat onze 12-jarige ook het Japanse perspectief hoort en niet alleen wat er bij ons in de geschiedenisboeken staat. Daarom kiezen we voor een rondleiding met een lokale gids. We staan dus om 13:15 klaar bij de torii-poort van de Gogoku Shrine, waar we Emmi ontmoeten. Zij komt uit Hiroshima. Haar oma overleefde de atoombom maar sprak er nooit over, een persoonlijk verhaal dat de geschiedenis ‘echt’ maakt.

Onze zoon heeft direct een klik met Emmi. Zijn Engels is goed, dus hij stelt veel vragen en vertelt van alles over Nederland. Omdat we er uitgebreid over hebben gepraat kan hij de gebeurtenissen waar Emmi over praat goed plaatsen en is er veel herkenning. We bezoeken de Atomic Bomb Dome en het Peace Memorial Park, waar de verwoesting en de veerkracht van de stad voelbaar zijn.

Na de rondleiding gaan we nog naar het Peace Memorial Museum. Het is er erg druk en de beelden aangrijpend. Maar het meest indrukwekkend van deze dag vonden we het Children’s Peace Monument met duizenden papieren kraanvogels die nog altijd door schoolkinderen worden gebracht.

Om 17:30 uur laten we de geschiedenis even voor wat het is en gaan we lekker Japans eten. Al met al was het een indrukwekkende en leerzame dag.

Een week in ons thuisonderwijsgezin
Een week in ons thuisonderwijsgezin
Je moet een widget, rij of vooraf gebouwde lay-out toevoegen voordat je hier iets ziet. 🙂


Elisabeth uit Hardenberg – moeder van drie (16, 13 en 5 jaar)

Thuisonderwijs bij ons is allesbehalve stilzitten aan de keukentafel. Het is
leren door beleven, ontdekken en verbinden — samen én ieder op eigen
tempo.


Maandag

We begonnen de week ontspannen met een potje
Patchwork — rekenen, plannen en gezelligheid in
één. Ik zette de weektaken klaar voor mijn
middelste (13) in Junior Einstein. Ze maakte
daarna zelfstandig haar werkboek met geprinte
opdrachten van Junior Einstein. De jongste (5)
werkte samen met mij aan het Circus-thema van
zijn letterboek: lopen op veel te grote schoenen
(clowns) en pittenzakjes gooien in de emmers met
cijfers en het totaal optellen. Zijn sensory bin
stond in het teken van de C van Camping.
Ondertussen was mijn oudste (16) druk met haar
YouTube-kanaal en het opnemen van nieuwe
video’s.

Dinsdag

We vertrokken naar Beilen voor de tienergroep —
een wekelijkse ontmoetingsplek vol spel,
gesprekken en vriendschap. De tieners deden
creatieve teamopdrachten, terwijl ik met andere
ouders buiten in de speeltuin lampionnen
knutselde met de jongere kinderen. In de avond
had iedereen zijn eigen ritme: atletiek, schaken en
mijn EHBO-cursus — handig met onze eigen
gymlessen om de week.

Woensdag

De oudste werkte bij de kinderboerderij: dieren
verzorgen, schoonmaken, verkopen en een
knutsel begeleiden (lampionnen maken). Wij
deden ondertussen de boodschappen op de
markt en in de supermarkt. ’s Middags startte de
jongste zijn cursus Kunst met Kleuters, waar hij
een zelfportret maakte — inclusief regenboog en
wimpers bij de ogen. De middelste werkte
gestaag verder aan haar weektaak. Een rustige
avond thuis zonder reddingszwemmen (dankdag
in Staphorst); ieder genoot van wat tijd voor
zichzelf. We sloten de avond af met een aflevering
Buffy.

Donderdag

De dag begon met huisgemaakte granola en een
potje Hitster, ons nieuwe favoriete spel. Daarna
trokken we er spontaan op uit: dierentijd! In de
dierentuin kozen de kinderen een “zacht dier” om
verder te onderzoeken. We leerden over
zeehonden (wist je dat ze geen kleuren kunnen
zien?) en genoten van een zwerm parkieten op
onze schouders. De oudste kookte die avond een
heerlijke gevulde aardappel, en na atletiek en
bedtijd van de jongste, sloten we de dag af met
nog een potje Hitster en een aflevering Buffy.

Vrijdag

Een bijzondere dag: we bezochten met andere
TO-gezinnen (12×12 Overijssel) de synagoge van
Enschede. De kinderen leerden over Chanoeka,
de Torarol en de symboliek in de synagoge. Het
was indrukwekkend om boven te staan, bij de
portretten van vrouwen die de oorlog niet
overleefden. Daarna genoten we samen van een
potluck picknick in het park. Wij brachten hiervoor
mee appelflappen (gemaakt door de middelste),
dadelcake (ik gemaakt) en fruitsalade (gemaakt
door de jongste). Het was goed vertoeven door
zonneschijn en goed gezelschap.


Zaterdag

Op naar Groningen voor de verjaardag van ons
nichtje, en op de terugweg een spontane stop bij
het Hunebedcentrum in Borger. Het was
microscopiedag: we bekeken stenen, planten en
insecten van héél dichtbij. De kinderen deden
enthousiast mee met de speurtocht door het
museum en beklommen het grootste hunebed. ’s
Avonds hadden we een goede vriend te eten en
sloten de dag af met — hoe kan het ook anders —
nog een ronde Hitster.

Zondag

Rustdag. Iedereen hielp met opruimen, ik werkte
de portfolio’s van de kinderen bij en we vulden ons
dierenpaspoort in van het “zachte dier” uit de
dierentuin. De oudste genoot van een schermvrije
dag met lezen en tekenen, de middelste rondde
haar weektaak af, en de jongste las Donald Ducks
tot het bedtijd was en de race was afgelopen. De
meiden keken nog een aflevering Wednesday met
hun vader en ik sloot de dag af met de
voorbereidingen voor de cursus de YouTuber
Creators Hub.

Een dag in het leven van de zestienjarige Aisha
Een dag in het leven van de zestienjarige Aisha

De dag begint meestal rustig, niet te vroeg, met koffie en sociale media. In de loop van de ochtend pakt Aisha haar boeken. Ze moet dit jaar nog in drie vakken staatsexamen doen en dan heeft ze alle certificaten voor vmbo-tl.

Ze werkt een paar uur aan biologie en/of Frans. Daarna gaat ze even bij opa en oma langs. Soms helpt oma met Frans, maar vaak gaan ze gewoon een potje rummikuppen. Als ze thuiskomt is haar zusje (die sinds kort op school zit) ook thuis, dan gaan ze even samen chillen. 

Op de dagen dat haar moeder werkt, zorgt Aisha meestal voor het eten. Na het avondeten doet ze vaak nog wat wiskunde met haar moeder. Daarna gaat ze bijvoorbeeld lezen, appen met haar vriendinnen of met haar familie in het buitenland. Daarna kijkt ze nog een tijdje naar een serie voordat ze gaat slapen.

In het weekend volgt Aisha lessen in de Moskee en ze is op zoek naar een bijbaantje.